Poniższe artykuły zostały opublikowane w cyklu artykułów miesięczniku Remedium. Cykl poświęcony był Programowi Nauki Zachowania. Trę ci artykułów udostępniamy na tej stronie za zgodą redakcji. Wszystkie materiały chronione są prawem autorskim a ich wszelkie wykorzystanie wymaga zgody Redakcji oraz autorów.


 

Autor: Norbert Karaszewski

Zdarza się, że zachowanie ucznia nie poprawia się, mimo że nauczyciel podjął wszelkie dostępne metody i techniki oddziaływania. Jest to moment, w którym trzeba poszukać pomocy z zewnątrz i objąć ucznia zestawem oddziaływań z poziomu szkoły. Zestawem stworzonym i przygotowanym w postaci systemu. Pierwszym krokiem do utworzenia szkolnego systemu oddziaływań niosącego pomoc uczniowi w dokonaniu zmian zachowania jest przyznanie, że istnieją sytuacje, w których skuteczne działania wobec niewłaściwych zachowań ucznia wykraczają poza możliwości pojedynczego nauczyciela.

Autor: Jakub Kołodziejczyk

Powodzenie programu takiego jak Program Nauki Zachowania (PNZ) wykracza poza kompetencje i działanie pojedynczego nauczyciela, psychologa czy pedagoga szkolnego. Nie jest to też wydarzenie jednorazowe, jak prowadzone czasami w szkołach akcje profilaktyczne. Wprowadzenie PNZ wymaga podjęcia decyzji, a w ich następstwie działań, których konsekwencje wpłyną na funkcjonowanie szkoły w wielu obszarach na przynajmniej jeden rok. Z tego powodu konieczne jest zaangażowanie do ich podejmowania i realizacji osób kierujących szkołą.

Autor: Stanisław Bobula

Poczucie własnej wartości ma wpływ na wiele aspektów naszego życia. Gdy ktoś, patrząc z naszej perspektywy, zachowuje się nieracjonalnie, często zadajemy sobie pytanie: po co to robi? Dlaczego stosuje przemoc wobec innych? Dlaczego używa dopalaczy, choć wie, że to niebezpieczne? Odpowiedź bardzo często kryje się w nieadekwatnym poczuciu własnej wartości. W artykule skupiam się na tym, co możemy robić w szkole w zakresie wzmacniania czterech filarów poczucia własnej wartości, którymi są potrzeby przynależności, kompetencji, mocy (kontroli) i szlachetności.

Autor: Jerzy Rządzki

Umiejętność prowadzenia dialogu i wspieranie innych w rozwiązywaniu problemów za pomocą pytań, to szczególna umiejętność pozwalająca uczestnikom rozmowy na współpracę i wymianę poglądów oraz jednoczesne kreatywne i samodzielne dochodzenie do własnych rozwiązań i odkryć. W przestrzeni szkolnej, w której dorośli pragną urzeczywistnić wizję absolwenta samodzielnego, niezależnego i kreatywnego, coachingowe wykorzystanie pytań staje się wyzwaniem i jednocześnie główną metodą wspierania procesów kształtowania osobowości.

Autor: Jerzy Rządzki

Jak moje wzmocnienia mogą przyczynić się do wsparcia innych? Jakich słów użyć, by to, co wywołuje w moim sercu drgnienie radości, satysfakcji i uznania, znalazło wyraz w słowach, które przeniosą mój zachwyt do serc moich wychowanków czy przyjaciół i pozwolą im przeżyć pełniej ich własną satysfakcję i radość, a jednocześnie pomogą uczyć się z tego doświadczenia? Jakimi słowami mogę wspierać to, co uważam za pozytywne, bo wzbogaca świat i życie? Jak sprawić, by wybrane przeze mnie słowa niosły refleksję i radość z kompetencji, nie zaś poczucie protekcjonalnego klepnięcia? I co zrobić, by nie uczyły podporządkowania oczekiwaniom innych?

Autor: Dr Marek Kaczmarzyk

Edukacja w każdym ze swoich znaczeń oparta jest na relacji. To jej jakość wyznacza punkt wyjścia a więc wszystkie działania sprzyjające poprawie relacji i budowaniu prawidłowych, opartych na zrozumieniu związków pomiędzy ludźmi będą jej sprzyjały. Neurobiologia ostatnich dwóch dekad odkrywa biologiczne podłoże mechanizmów budowania relacji, które, przynajmniej w dwóch odsłonach mogą być kompatybilne z wysiłkami psychologów i pedagogów. Działania takie jak Program Nauki Zachowania (PNZ) są szansą kształtowanie kompetencji uwzględniających wiedzę z tego zakresu.

Autor: Stanisław Bobula

Angażowanie rodziców w zmianę zachowania dziecka w szkole może w zasadniczy sposób wesprzeć ten proces, jeśli przekonamy ich o jego sensowności, podzielimy się odpowiedzialnością w zależności od zakresu wpływu i będziemy konsekwentni w działaniach. Istotne jest, aby nie zastosować strategii „gorącego kartofla”, czyli przerzucenia problemu mającego miejsce w szkole na rodzica. Strategia ta może wydawać się niekiedy skuteczna, jeśli rodzic zgadza się z problemem i zobowiązuje do rozmowy z dzieckiem. Pytanie tylko, co da ta rozmowa w przypadku problemów z koncentracją na lekcji? Zapewne nic lub niewiele. Dlatego warto zastanowić się nad dobrą strategią współpracy, aby osiągnąć wspólny cel, tzn. zmienić zachowanie dziecka. Poniżej przedstawiam kolejne kroki, które należy wykonać, aby zaplanowana zmiana się powiodła.

 

Autor: Norbert Karaszewski

Osiągnięcie samodyscypliny to ważne, rozwojowe zadanie we wczesnym okresie młodzieńczym. Najlepiej, jeżeli nauka dyscypliny odbywa się w otoczeniu kochającej i wspierającej rodziny. Jednak doświadczenie wielu nauczycieli pokazuje, że nauka samodyscypliny, kierowanie swoim zachowaniem odbiega od oczekiwań. Z drugiej strony trudno oczekiwać od rodziców (nieprofesjonalnych wychowawców), aby posługiwali się najnowszą wiedzą i technikami pozwalającymi skutecznie uczyć młodych ludzi odpowiedzialności za swoje zachowanie. A jeszcze bardziej, by nauczyli swoje dziecko oczekiwanego zachowania w klasie szkolnej. Stąd też my, nauczyciele (profesjonalni wychowawcy), jesteśmy zobowiązani stworzyć i zorganizować sprzyjające środowisko, które będzie służyć uczeniu właściwych zachowań i samodyscypliny.

Autor: Norbert Karaszewski

Każdy nauczyciel w swojej karierze zawodowej doszedł do momentu, kiedy uznał, że w pracy z „trudnym” uczniem zrobił wszystko, co mógł i nic już nie da się zrobić. Szacuje się, że wobec około 5% uczniów nauczyciele są bezsilni. Uczniowie ci generują 50% wszystkich niewłaściwych zachowań w szkole. Jest to grupa uczniów, która nie poddaje się standardowym procedurom dyscyplinarnym szkoły. Potrzebne jest im indywidualne wsparcie w uczeniu się właściwych zachowań. Czy samotnie działający nauczyciel jest w stanie zaradzić takim problemom? Czy działania podjęte na „chybił-trafił” będą skuteczne? Zastanówmy się, czy tak jest.

 

Strona PNZ wykorzystuje pliki cookies tylko w celu ułatwienia jej przeglądania!

OK